บันทึกอนุทินครั้งที่ 10

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน  อ. ตฤณ   แจ่มถิน

วันที่ 17  กุมภาพันธ์  2558 

เวลา 14.10 - 15.30 น.

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

3. ทักษะการช่วยเหลือตนเอง

เรียนรู้การดำรงชีวิตโดยอิสระให้มากที่สุด การกินอยู่  การเข้าห้องน้ำ การแต่งตัว กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน

การสร้างความอิสระ

•                   เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง

•                   อยากทำงานตามความสามารถ

•                   เด็กเลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อน เด็กที่โตกว่า และผู้ใหญ่

ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ

•                   การได้ทำด้วยตนเอง

•                   เชื่อมั่นในตนเอง

•                   เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี

หัดให้เด็กทำเอง

•                   ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น (ใจแข็ง)

•                   ผู้ใหญ่มักทำสิ่งต่างๆให้เด็กมากเกินไป

•                   ทำให้แม้กระทั่งสิ่งที่เด็กสามารถทำได้เองหากให้เวลาเขาทำ

•                   “ หนูทำช้า ”  “ หนูยังทำไม่ได้ ”

จะช่วยเมื่อไหร่

•                   เด็กก็มีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร , หงุดหงิด , เบื่อ , ไม่ค่อยสบาย

•                   หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว

•                   เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้ แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ

•                   มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 2-3 ปี)

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 3-4 ปี)

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 4-5 ปี)

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ 5-6 ปี)

ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง

•                  แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ

•                  เรียงลำดับตามขั้นตอน

การเข้าส้วม

•                  เข้าไปในห้องส้วม

•                  ดึงกางเกงลงมา

•                  ก้าวขึ้นไปนั่งบนส้วม

•                  ปัสสาวะหรืออุจจาระ

•                  ใช้กระดาษชำระเช็ดก้น

•                  ทิ้งกระดาษชำระในตะกร้า

•                  กดชักโครกหรือตักน้ำราด

•                  ดึงกางเกงขึ้น

•                  ล้างมือ

•                  เช็ดมือ

•                  เดินออกจากห้องส้วม

การวางแผนทีละขั้น

•                  แยกกิจกรรมเป็นขั้นย่อยๆให้มากที่สุด

กิจกรรมบำบัด

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 9

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน  อ. ตฤณ   แจ่มถิน

วันที่ 10  กุมภาพันธ์  2558 

เวลา 14.10 - 15.30 น.

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

2. ทักษะภาษา

การวัดความสามารถทางภาษา

•                   เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม

•                   ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม

•                   ถามหาสิ่งต่างๆไหม

•                   บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม

•                   ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

•                   การพูดตกหล่น

•                   การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง

•                   ติดอ่าง

การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

•                   ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด

•                   ห้ามบอกเด็กว่า  “พูดช้าๆ”   “ตามสบาย”   “คิดก่อนพูด”

•                   อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด

•                   อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก

•                   ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น

•                   เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

ทักษะพื้นฐานทางภาษา

•                   ทักษะการรับรู้ภาษา

•                   การแสดงออกทางภาษา

•                   การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด

พฤติกรรมตอบสนองการแสดงออกทางภาษา

                                                   

เด็กตอบสนองต่อสิ่งเหล่านี้หรือไม่	ใช่	ไม่	บางครั้ง
- เสียงของครูโดยการหันมามอง - ต่อคำถาม “จะเอาอะไร” ด้วยการชี้ - ต่อประโยค “ช่วยเอาให้ที” - “หา…ให้หน่อย” เมื่อครูไม่มีท่าประกอบ - “จะเอานี่ใช่ไหม” โดยการพยักหน้า - กับคำพูด - “หนูอยากได้อะไร” ด้วยการพูด - “เล่าให้ครูฟังซิ” โดยพูดเป็นประโยค - “ใช้ทำอะไร” โดยตอบเป็นวลี หรือประโยค

พฤติกรรมเริ่มการแสดงออกของเด็ก

                                                  

เด็กเริ่มทำโดย	ใช่	ไม่	บางครั้ง
ทำเสียงต่างๆผสมปนเปกัน - ทำเสียงคล้ายพูดเพื่อเรียกร้องความสนใจ - ใช้เสียงสูงต่ำเหมือนจะถามคำถาม - ชี้ไปยังสิ่งที่ต้องการจะเอา - ขอสิ่งต่างๆโดยการบอกชื่อ - พูดเป็นวลีที่มีเสียงคล้ายคำ - เล่าเรื่องที่เห็นโดยใช้วลีที่มี 2-3 คำ - เล่าได้ว่าเกิดอะไรขึ้น -                    บอกได้ว่าอะไรอยู่ที่ไหน -                    บอกเล่าโดยใช้คำคุณศัพท์ -                    ตั้งคำถาม “ทำไม” -                    เล่าเรื่องโดยใช้ประโยคที่มีคำเชื่อมกัน  ตั้งคำถาม “อย่างไร”

ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

•                   การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา

•                   ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด

•                   ให้เวลาเด็กได้พูด

•                   คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)

•                   เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว (ครูไม่พูดมากเกินไป)

•                   เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว

•                   ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน

•                   กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง (ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)

•                   เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด

•                   ใช้คำถามปลายเปิด

•                   เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่ ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น

•                   ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์

(Incidental Teaching)

         จากการเรียนในวันนี้ทำให้เข้าใจในเรื่องทักษะทางภาษาสำหรับเด็ฏปฐมวัย และพฤติกรรมการแสดงออกของเด็ก  ทำให้เราสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอนาคตข้างหน้าได้เป็นอย่างดี รวมทั้งการจัดกิจกรรมให้กับเด็กได้ถูกต้องและเหมาะสมกับพัฒนาการของเด็ก

• ประเมินตนเอง 

         มาเรียนตรงเวลา แต่งกายถูกต้องตามระเบียบ ตั้งใจฟังอาจารย์ และทำกิจกรรมร่วมกันกับเพื่อนอย่างตั้งใจ  

• ประเมินเพื่อน

        เพื่อนมาเรียนกันค่อนข้างตรงเวลา แต่วันนี้ส่วนมากจะคุยกัน เนื่องจากเรียนรวมกันทั้ง2ห้อง แต่เพื่อนๆก็ ตั้งใจกันทำกิจกรรมที่อาจารย์มอบหมาย ผลงานของเพื่อนๆออกมาดีทุกกลุ่ม

• ประเมินอาจารย์

      อาจารย์เข้าสอนตรงเวลาแต่งกายสุภาพเรียบร้อย  ทุ่มเทมากในการสอน สามารถสอนนักศึกษารวมกันทั้ง2ห้องได้ ให้ความรู้กับนักศึกษาอย่างเต็มที่และนำกิจกรรมมาให้นักศึกษาได้ทำ 

บันทึกอนุทินครั้งที่ 8

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน  อ. ตฤณ   แจ่มถิน

วันที่ 3  กุมภาพันธ์  2558 

เวลา 14.10 - 15.30 น. 

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

1. ทักษะทางสังคม

•                   เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากการพ่อแม่

•                   การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

กิจกรรมการเล่น

•                   การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม

•                   เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ

•                   ในช่วงแรกๆ เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน  แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง

ยุทธศาสตร์การสอน

•                   เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร

•                   ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ

•                   จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง

•                   ครูจดบันทึก

•                   ทำแผน IEP

การกระตุ้นการเลียนแบบและการเอาอย่าง

•                   วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง

•                   คำนึงถึงเด็กทุกๆคน

•                   ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน

•                   เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน “ครู” ให้เด็กพิเศษ

ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น

•                   อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ

•                   ยิ้มและพยักหน้าให้ ถ้าเด็กหันมาหาครู

•                   ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป

•                   เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาการเล่น

•                   ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม 

กิจกรรม : การเล่นทรายโดยครูนำของเล่นมาให้เด็กทีละชิ้น

การให้แรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

•                   ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน

•                   ทำโดย “การพูดนำของครู”

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

•                   ไม่ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ

•                   การให้โอกาสเด็ก

•                   เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง

•                   ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง 

•     กิจกรรมบำบัด

            อาจารย์ให้จับกลุ่มกัน 2-3 คน โดยการฟังเพลงคนหนึ่งลากเส้นและอีกคนหนึ่งจุด จนกว่าเสียงเพลงจบ 

ภาพกิจกรรม

สรุป :  

         จากการที่ได้เรียนในวันนี้สามารถนำความรู้ด้านการส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็ก ไปปรับใช้ในอนาคตได้เป็นอย่างดี และในการทำกิจกรรมการวาดเส้นและการจุด ตามจังหวะเสียงเพลง ทำให้เกิดสมาธิซึ้งสามารถเอาไปใช้สอนเด็กให้เกิดสมาธิได้เป็นอย่างดี

• ประเมินตนเอง

         มาเรียนตรงเวลาแต่งกายถูกต้องตามระเบียบ ตั้งใจทำกิจกรรมร่วมกันกับเพื่อนอย่างเต็มที่ 

• ประเมินเพื่อน

        เพื่อนๆ มาเรียนกันตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจทำกิจกรรมร่วมกันกับเพื่อนดีมาก แต่ก็คุยกันบ้างบางครั้ง ช่วยกันทำผลงานออกมาได้สวยทุกกลุ่ม

• ประเมินอาจารย์

        อาจารย์มาสอนตรงเวลา แต่งกายสุภาพเรียบร้อย มีความตั้งใจและทุ่มเทมากเวลาสอน นำกิจกรรมให้ให้นักศึกษาได้ทำ